forgot to save that file

This commit is contained in:
2023-11-01 01:45:07 +02:00
parent 0120960a29
commit 2b5d21f19c
10 changed files with 380 additions and 12 deletions

View File

@@ -120,6 +120,8 @@
\subsection{Μοντέλα Παράδοσης} \label{cloudComputingDeploymentModels}
Τα τέσσερα μοντέλα παράδοσης του υπολογιστικού νέφους είναι:
\begin{itemize}
\item \textbf{Ιδιωτικό νέφος}:
@@ -160,11 +162,28 @@
Σύμφωνα με τον ορισμό της \textlatin{Red Hat}
\cite{redhatVirtualizationDefinition}, η εικονικοποίηση είναι μια τεχνολογία
που καθιστά δυνατή τη δημιουργία χρήσιμων υπηρεσιών ΤΠ χρησιμοποιώντας πόρους
στους οποίους παραδοσιακά μπορούσαμε να έχουμε πρόσβαση μονάχα από την
ιδιοκτησία φυσικών μηχανημάτων. Μας επιτρέπει να αξιοποιήσουμε όλες τις
δυνατότητες ενός φυσικού μηχανήματος διανέμοντας τις σε πολλούς χρήστες και
περιβάλλοντα.
που μας επιτρέπει να δημιουργήσουμε πολλαπλά εικονικά περιβάλλοντα ή
αποκλειστικούς πόρους από ένα μόνο, φυσικό σύστημα υλικού. Ένα λογισμικό
ονόματι \textlatin{hypervidor} συνδέεται απευθείας στο υλικό αυτό και δίνει τη
δυνατότητα διαμερισμού ενός συστήματος σε ξεχωριστά, διακριτά και ασφαλή
περιβάλλοντα, γνωστά ως εικονικές μηχανές (\textlatin{VM}). Αυτές οι εικονικές
μηχανές βασίζονται στην ικανότητα του \textlatin{hypervisor} να διαχωρίζει τους
πόρους της μηχανής από το υλικό και να τους κατανέμει κατάλληλα.
Το φυσικό υλικό, εξοπλισμένο με έναν \textlatin{hypervisor}, ονομάζεται
\textlatin{host}, ενώ τα πολλά \textlatin{VM} που χρησιμοποιούν τους πόρους του
είναι οι \textlatin{guests}. Αυτοί, αντιμετωπίζουν τους υπολογιστικούς πόρους
όπως είναι η \textlatin{CPU}, η μνήμη και ο αποθηκευτικός χώρος, ως μια
δεξαμενή πόρων που μπορεί εύκολα να ανακατανεμηθεί. Οι χειριστές μπορούν να
ελέγχουν εικονικά στιγμιότυπα της μνήμης, της κεντρικής μονάδας επεξεργασίας
και άλλων πόρων, ούτως ώστε οι \textlatin{guest} να λαμβάνουν τους πόρους που
χρειάζονται όταν είναι απαραίτητο.
Η εικονοποίηση καθιστά δυνατή τη δημιουργία χρήσιμων υπηρεσιών ΤΠ
χρησιμοποιώντας πόρους στους οποίους παραδοσιακά μπορούσαμε να έχουμε πρόσβαση
μονάχα από την ιδιοκτησία φυσικών μηχανημάτων. Μας επιτρέπει να αξιοποιήσουμε
όλες τις δυνατότητες ενός φυσικού μηχανήματος διανέμοντας τις σε πολλούς
χρήστες και περιβάλλοντα.
Ας φανταστούμε πως έχουμε τρεις διακομιστές, στον καθένα από τους οποίους έχει
ανατεθεί ένας συγκεκριμένος σκοπός. Ένας διακομιστής ηλεκτρονικού ταχυδρομείου,
@@ -174,7 +193,7 @@
το 30\% των δυνατοτήτων του.
\begin{center}
\includegraphics[width = .8\textwidth]{Figures/redhat_virtualization_server_usage1.png}
\includegraphics[width = .5\textwidth]{Figures/RedHat_Virtualization/redhat_virtualization_server_usage1.png}
\captionof{figure}{Χρήση διακομιστών χωρίς εικονικοποίηση}
\label{fig:virtualizationServerUsage1}
\end{center}
@@ -186,7 +205,7 @@
έχοντας πλέον δύο εικονικά μηχανήματα με τη χρήση ενός.
\begin{center}
\includegraphics[width = .8\textwidth]{Figures/redhat_virtualization_server_usage2.png}
\includegraphics[width = .5\textwidth]{Figures/RedHat_Virtualization/redhat_virtualization_server_usage2.png}
\captionof{figure}{Χρήση διακομιστών με εικονικοποίηση}
\label{fig:virtualizationServerUsage2}
\end{center}
@@ -201,11 +220,11 @@
Ενώ η τεχνολογία εικονικοποίησης χρονολογείται από τη δεκαετία του 1960, δεν
υιοθετήθηκε ευρέως μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Οι τεχνολογίες που
επέτρεψαν την εικονικοποίηση όπως οι \textlatin{hypervisors} αναπτύχθηκαν πριν
από δεκαετίες για να δώσουν σε πολλούς χρήστες ταυτόχρονη πρόσβαση σε
υπολογιστές που επεξεργαζόντουσαν πολλά δεδομένα ταυτόχρονα. Κάτι ιδιαίτερα
δημοφιλές στον τομέα των επιχειρήσεων για καθήκοντα ρουτίνας που έπρεπε να
εκτελεστούν χιλιάδες φορές πολύ γρήγορα όπως η μισθοδοσία υπαλλήλων.
την έκαναν πραγματικότητα όπως οι \textlatin{hypervisors} αναπτύχθηκαν πριν από
δεκαετίες για να δώσουν σε πολλούς χρήστες ταυτόχρονη πρόσβαση σε υπολογιστές
που επεξεργαζόντουσαν πολλά δεδομένα ταυτόχρονα. Κάτι ιδιαίτερα δημοφιλές στον
τομέα των επιχειρήσεων για καθήκοντα ρουτίνας που έπρεπε να εκτελεστούν
χιλιάδες φορές πολύ γρήγορα όπως η μισθοδοσία υπαλλήλων.
Ωστόσο, μέσα στις επόμενες δεκαετίες, ήρθαν στο προσκήνιο άλλες λύσεις στο
πρόβλημα διαμοιρασμού ενός μηχανήματος σε πολλούς χρήστες, μειώνοντας έτσι το
@@ -216,7 +235,338 @@
σειρά του άνοιξε δρόμο για την άφιξη του \textlatin{Linux}. Καθ'' όλη τη
διάρκεια αυτή, η εικονοποίηση παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό μη διαδεδομένη.
Προχωρώντας στη δεκαετία του 1990, οι περισσότερες επιχειρήσεις διέθεταν
φυσικούς διακομιστές και στοίβες μηχανημάτων ενός προμηθευτή, οι οποίες δεν
επέτρεπαν την εκτέλεση παλαιών εφαρμογών σε υλικό διαφορετικού προμηθευτή.
Καθώς οι εταιρείες αναβάθμιζαν τα περιβάλλοντα πληροφορικής τους με λιγότερο
δαπανηρούς διακομιστές, λειτουργικά συστήματα και εφαρμογές από διάφορους
προμηθευτές, ήταν υποχρεωμένες να υπολειτουργούν το φυσικό υλικό αφού κάθε
διακομιστής μπορούσε να εκτελέσει μόνο 1 εργασία που αφορούσε συγκεκριμένο
προμηθευτή.
Από εκείνο το σημείο και έπειτα άρχισε να φαίνεται η ανάγκη της εικονοποίησης
και να ανεβαίνει η δημοτικότητα της. Οι εταιρείες μπορούσαν πλέον να
διαμερίσουν τους διακομιστές τους και να εκτελούν παλαιές εφαρμογές σε πολλούς
τύπους και εκδόσεις λειτουργικών συστημάτων. Οι διακομιστές άρχισαν να
χρησιμοποιούνται πιο αποδοτικά ή και καθόλου μειώνοντας τα κόστη αγοράς,
εγκατάστασης, συντήρησης και ψύξης.
Η ευρεία εφαρμογή της εικονικοποίησης συνέβαλε στη μείωση του εγκλωβισμού στον
προμηθευτή και την κατέστησε το θεμέλιο του υπολογιστικού νέφους. Σήμερα είναι
τόσο διαδεδομένη σε όλες τις επιχειρήσεις που συχνά απαιτείται εξειδικευμένο
λογισμικό διαχείρισης των εικονικών πόρων για να μπορέσει κανείς να
παρακολουθεί τα δρώμενα της επιχείρησής.
\section{Τι είναι ένας \textlatin{hypervisor}} \label{hypervisors}
Προτού έρθουν στο προσκήνιο, οι περισσότεροι φυσικοί υπολογιστές μπορούσαν να
εκτελέσουν ένα λειτουργικό σύστημα τη φορά. Αυτό συνέβαλε στη σταθερότητα τους
μιας και χρειαζόταν να διαχειριστούν αιτήματα από ένα μοναδικό λειτουργικό
σύστημα αλλά αυτή η προσέγγιση είχε ένα μειονέκτημα. Μεγάλο κομμάτι των πόρων
του συστήματος έμενε ανεκμετάλλευτο.
Αυτό το πρόβλημα λύθηκε με την εισαγωγή των \textlatin{hypervisors}. Πρόκειται
για μια στρώση λογισμικού που καθιστά δυνατή την εκτέλεση πολλαπλών
λειτουργικών συστημάτων το ένα δίπλα στο άλλο μοιράζοντας τους ίδιους φυσικούς
πόρους σε κάθε ένα από αυτά. Η πράξη αυτή ονομάζεται εικονικοποίηση και τα
στιγμιότυπα των λειτουργικών συστημάτων λέγονται εικονικές μηχανές. Είναι
προσομοιώσεις φυσικών υπολογιστών.
Οι \textlatin{hypervisors} είναι υπεύθυνοι για τη διαχείριση των εικονικών
μηχανών χωρίζοντας τις αναθέτοντας σε κάθε μια ένα κομμάτι της διαθέσιμης
υπολογιστικής ισχύς, μνήμης και χώρου αποθήκευσης. Αυτή η διαδικασία τις
αποτρέπει από την αλληλεπίδραση μεταξύ τους και στην περίπτωση κατάρρευσης μιας
εικονικής μηχανής, δεν επηρεάζονται οι υπόλοιπες.
\pagebreak
\section{Είδη \textlatin{hypervisor}} \label{hypervisorTypes}
Οι \textlatin{hypervisors} χωρίζονται σε δύο κατηγορίες ανάλογα με το
περιβάλλον στο οποίο εκτελούνται. Αυτές είναι:
\begin{itemize}
\item \textbf{\textlatin{Type 1 (Bare Metal)}}:
Ένας \textlatin{hypervisor} τύπου 1 εκτελείται απευθείας στο φυσικό
υλικό του υποκείμενου υπολογιστή, αλληλεπιδρώντας άμεσα με την κεντρική
μονάδα επεξεργασίας, τη μνήμη και τη φυσικό αποθηκευτικό χώρο. Για το
λόγο αυτό, οι \textlatin{hypervisors} τύπου 1 αναφέρονται επίσης ως
\textlatin{bare-metal hypervisors} και αντικαθιστούν το λειτουργικό
σύστημα του κεντρικού υπολογιστή. Η άμεση πρόσβαση στο φυσικό υλικό
έρχεται τους καθιστά ιδιαίτερα αποδοτικούς. Συχνά απαιτείται μια
ξεχωριστή μηχανή διαχείρισης για τον έλεγχο των εικονικών μηχανών και
του υλικού του κεντρικού υπολογιστή.
\item \textbf{\textlatin{Type 2 (Hosted)}}:
Ένας \textlatin{hypervisor} τύπου 2 δεν εκτελείται απευθείας στο
υποκείμενο υλικό. Αντ'' αυτού, εκτελείται ως εφαρμογή σε ένα υπάρχον
λειτουργικό σύστημα. Η χρήση τους δε συνηθίζεται σε περιβάλλοντα με
πολλούς διακομιστές. Αντίθετα, είναι καταλληλότεροι για μεμονωμένους
τελικούς χρήστες υπολογιστών που χρειάζονται να τρέξουν πολλαπλά
λειτουργικά συστήματα. Μερικοί από αυτούς είναι μηχανικοί,
επαγγελματίες ασφαλείας που αναλύουν κακόβουλο λογισμικό και
επιχειρηματικοί χρήστες που χρειάζονται πρόσβαση σε εφαρμογές που είναι
διαθέσιμες μόνο σε άλλες πλατφόρμες λογισμικού.
Διαθέτουν συχνά πρόσθετες εργαλειοθήκες για τους χρήστες που μπορούν να
εγκατασταθούν στο λειτουργικό σύστημα προκειμένου να παρέχουν
βελτιωμένες συνδέσεις μεταξύ του υποκείμενου λειτουργικού συστήματος
και εκείνου της εικονικής μηχανής. Οι πρόσθετες δυνατότητες που
υποστηρίζονται μετά την παραπάνω διαδικασία μπορεί να είναι η αποκοπή
και επικόλληση μεταξύ των δύο συστημάτων ή η κοινή πρόσβαση στον
αποθηκευτικό χώρο.
Επιτρέπει τη γρήγορη εναλλαγή σε διαφορετικά λειτουργικά συστήματα
πέραν του ήδη υπάρχοντος, πράγμα που αυξάνει την παραγωγικότητα του
τελικού χρήστη, αφού μπορεί να έχει πρόσβαση σε εργαλεία που δεν
υποστηρίζονται στο δικό του.
Εξαιτίας της αρχιτεκτονικής τους, οι \textlatin{hypervisors} τύπου 2
εισάγουν προβλήματα καθυστέρησης που μπορεί να επηρεάσουν την απόδοση.
Αυτό συμβαίνει επειδή η πρόσβαση στους πόρους υπολογισμού, μνήμης και
δικτύου πραγματοποιείται μέσω του κεντρικού λειτουργικού συστήματος.
Επιπροσθέτως, εισάγει πιθανούς κινδύνους ασφάλειας εάν ένας εισβολέας
παραβιάσει το κεντρικό λειτουργικό σύστημα, επειδή θα μπορούσε στη
συνέχεια να χειραγωγήσει οποιοδήποτε φιλοξενούμενο λειτουργικό σύστημα
που εκτελείται σε αυτόν.
\end{itemize}
\section{Χαρακτηριστικά των \textlatin{hypervisor}} \label{hypervisorCharacteristics}
Αν και υπάρχουν διαφορετικά είδη \textlatin{hypervisors}, όλοι έχουν κάποια
χαρακτηριστικά που πρέπει να λάβει κανείς υπόψιν όταν επιλέγει ποιον θα
χρησιμοποιήσει. Μερικά σημαντικά αυτών είναι:
\begin{itemize}
\item \textbf{Απόδοση}:
Βασικό χαρακτηριστικό ενός \textlatin{hypervisor} είναι η απόδοση του.
Διαφέρει από \textlatin{hypervisor} σε \textlatin{hypervisor} αναλόγως
τη κατασκευή και τον τύπο. Οι \textlatin{bare-metal hypervisors} θα
πρέπει να έχουν απόδοση κοντά στην εγγενή.
\item \textbf{Οικοσύστημα}:
Για τη διαχείριση \textlatin{hypervisor} σε διάφορες κλίμακες πρέπει να
υπάρχει καλή τεκμηρίωση και διάφορα εργαλεία είτε επίσημα είτε από την
κοινότητα που να επιτρέπουν δυνατότητες όπως δημιουργία αντιγράφων
ασφαλείας, ανάλυση χωρητικότητας και διαχείριση εναλλαγής εικονικών
μηχανών σε περιπτώσεις σφάλματος του λειτουργικού συστήματος.
\item \textbf{Εργαλεία διαχείρισης}:
Η εκτέλεση εικονικών μηχανών δεν αποτελεί το μοναδικό καθήκον ενός
διαχειριστή κατά τη χρήση ενός \textlatin{hypervisor}. Απαραίτητες
πρόσθετες ενέργειες είναι η συντήρηση και η ανάλυση τους, καθώς και ο
καθαρισμός όσων δε χρησιμοποιούνται πλέον.
\item \textbf{Μεταφορά κατά τη λειτουργία}:
Πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα μεταφοράς εικονικών μηχανών από έναν
\textlatin{hypervisor} σε κάποιον άλλο σε διαφορετική φυσική μηχανή
χωρίς την ανάγκη διακοπής της λειτουργίας της. Ένα χαρακτηριστικό που
χρησιμεύει τόσο για την ανατροπή αποτυχίας όσο και για την εξισορρόπηση
του φόρτου εργασίας.
\item \textbf{Κόστος}:
Το κόστος είναι ένας παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψιν κατά την
επιλογή ενός \textlatin{hypervisor}. Οι περισσότεροι είναι δωρεάν αλλά
υπάρχουν και εμπορικές εκδόσεις που προσφέρουν περισσότερες
δυνατότητες. Όπως επίσης και ύπαρξη ή μη, λογισμικού διαχείρισης του
που να του επιτρέπει να κλιμακώνεται ανάλογα τις απαιτήσεις της
επιχείρησης.
\end{itemize}
\section {Τρόπος λειτουργίας της εικονικοποίησης} \label{virtualizationOperation}
Για να πραγματοποιηθεί η εικονικοποίηση, χρειαζόμαστε έναν
\textlatin{hypervisor}. Αυτός είναι ένα λογισμικό που διαχωρίζει τους φυσικούς
πόρους από τα εικονικά περιβάλλοντα, τα οποία τους χρειάζονται. Ένας
\textlatin{hypervisor} μπορεί να τοποθετηθεί πάνω σε ένα λειτουργικό σύστημα ή
να εγκατασταθεί απευθείας στο υλικό. Κάτι που κάνουν οι περισσότερες
επιχειρήσεις για λόγους αποδοτικότητας αφού θα βρίσκεται μια στρώση πιο κοντά
στο υλικό το οποίο θα διαχειρίζεται. Η δουλειά ενός \textlatin{hypervisor}
είναι ουσιαστικά να πάρουν τους φυσικούς μας πόρους και να τους χωρίσουν με
τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τα εικονικά μας
περιβάλλοντα.
\begin{center}
\includegraphics[width = .5\textwidth]{Figures/RedHat_Virtualization/redhat_virtualization_architecture.png}
\captionof{figure}{\textlatin{hypervisor} πάνω σε διακομιστές}
\label{fig:hypervisorOnServers}
\end{center}
Μετά τη δημιουργία μιας εικονικής μηχανής, οι χρήστες αλληλεπιδρούν με αυτήν
όπως θα αλληλεπιδρούσαν με μια φυσική. Οι εικονικές μηχανές έχουν τη μορφή ενός
ενιαίου αρχείου, πράγμα που καθιστά εύκολη τη μεταφορά και ανάγνωση τους από
οποιονδήποτε υπολογιστή αναμένοντας τον ίδιο τρόπο λειτουργίας. Κατά την
εκτέλεση του εικονικού περιβάλλοντος, όταν ένας χρήστης ή ένα πρόγραμμα εκδώσει
μία εντολή που απαιτεί περισσότερους πόρους από τους διαθέσιμους του, ο
\textlatin{hypervisor} αναμεταδίδει το αίτημα αυτό στο φυσικό σύστημα και
μπορεί να διαθέσει τους απαραίτητους πόρους για την εκτέλεση. Όλα αυτά
συμβαίνουν με σχεδόν εγγενή ταχύτητα, ιδίως αν αποστέλλεται μέσω ενός
\textlatin{hypervisor} ανοιχτού κώδικα βασισμένου στο \textlatin{KVM}, το
\textlatin{(Kernel-based Virtual Machine)}.
\pagebreak
\section{Τύποι εικονικοποίησης} \label{virtualizationTypes}
Υπάρχουν πολλοί τύποι εικονικοποίησης. Πέντε βασικοί αυτών είναι οι εξής:
\begin{itemize}
\item \textbf{\textlatin{Data Virtualization}}:
\begin{center}
\includegraphics[width = .5\textwidth]{Figures/RedHat_Virtualization/redhat_data_virtualization.png}
\captionof{figure}{\textlatin{Data Virtualization}}
\label{fig:dataVirtualization}
\end{center}
Διασκορπισμένα δεδομένα μπορούν να ενοποιηθούν σε μια ενιαία πηγή. Με
την εικονικοποίηση δεδομένων, οι εταιρείες μπορούν να οργανώσουν και να
επεξεργαστούν διασκορπισμένες πληροφορίες με γνώμονα τις ανάγκες των
χρηστών με μεγαλύτερη ευκολία και αποδοτικότητα. Τομείς οι οποίοι
επωφελούνται από την εικονικοποίηση δεδομένων είναι η λήψη αποφάσεων, η
επιχειρηματική αναλυτική και η αξιολόγηση των κινδύνων.
\pagebreak
\item \textbf{\textlatin{Desktop Virtualization}}:
\begin{center}
\includegraphics[width = .5\textwidth]{Figures/RedHat_Virtualization/redhat_desktop_virtualization.png}
\captionof{figure}{\textlatin{Desktop Virtualization}}
\label{fig:desktopVirtualization}
\end{center}
Επιτρέπει σε έναν κεντρικό διαχειριστή να μοιράζει προσομοιωμένα
περιβάλλοντα εργασίας σε εκατοντάδες φυσικές μηχανές ταυτοχρόνως. Εν
αντιθέσει με τα παραδοσιακά περιβάλλοντα εργασίας που χρήζουν
εγκατάστασης, διαμόρφωσης και ενημέρωσης σε κάθε υπολογιστή, η
εικονικοποίηση επιφάνειας εργασίας καθιστά δυνατή τη μαζική
διαμόρφωση, ενημέρωση και έλεγχο ασφαλείας σε όλα τα εικονικά
περιβάλλοντα εργασίας.
\item \textbf{\textlatin{Server Virtualization}}:
\begin{center}
\includegraphics[width = .5\textwidth]{Figures/RedHat_Virtualization/redhat_server_virtualization.png}
\captionof{figure}{\textlatin{Server Virtualization}}
\label{fig:serverVirtualization}
\end{center}
Οι διακομιστές είναι υπολογιστές σχεδιασμένοι με σκοπό να
επεξεργάζονται πολύ καλά έναν μεγάλο όγκο συγκεκριμένων εργασιών, ώστε
άλλοι υπολογιστές να μπορούν να δίνουν προτεραιότητα σε άλλες εργασίες.
Η εικονικοποίηση ενός διακομιστή του επιτρέπει να εκτελεί περισσότερες
από τις συγκεκριμένες λειτουργίες που σχεδιάστηκε να κάνει. Για την
επίτευξη αυτού απαιτείται η κατάτμησή του έτσι ώστε τα στοιχεία του να
μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εξυπηρέτηση πολλαπλών λειτουργιών.
\pagebreak
\item \textbf{\textlatin{Operating System Virtualization}}:
\begin{center}
\includegraphics[width = .5\textwidth]{Figures/RedHat_Virtualization/redhat_os_virtualization.png}
\captionof{figure}{\textlatin{Operating System Virtualization}}
\label{fig:operatingSystemVirtualization}
\end{center}
Η εικονικοποίηση λειτουργικού συστήματος είναι κάτι που συμβαίνει στον
πυρήνα. Αποτελεί έναν χρήσιμο τρόπο εκτέλεσης \textlatin{Linux} και
\textlatin{Windows} συστημάτων στο ίδιο μηχάνημα. Πολλές επιχειρήσεις
προωθούν τα εικονικά λειουργικά συστήματα σε υπολογιστές, προκειμένου
να μειωθεί το κόστος μηχανημάτων, να αυξηθεί η ασφάλεια και να μειωθεί
ο χρόνος συντήρησης τους.
\pagebreak
\item \textbf{\textlatin{Network Function Virtualization}}:
\begin{center}
\includegraphics[width = .5\textwidth]{Figures/RedHat_Virtualization/redhat_network_function_virtualization.png}
\captionof{figure}{\textlatin{Network Function Virtualization}}
\label{fig:networkFunctionVirtualization}
\end{center}
Η εικονικοποίηση λειτουργιών δικτύου (\textlatin{NFV}) διαχωρίζει τις
βασικές λειτουργίες ενός δικτύου (όπως ο διαμοιρασμός αρχείων, και η
διαμόρφωση \textlatin{IP}), ώστε να μπορούν να διανεμηθούν σε διάφορα
περιβάλλοντα. Από τη στιγμή που οι λειτουργίες λογισμικού είναι
ανεξάρτητες από τα φυσικά μηχανήματα στα οποία εκτελούνταν,
συγκεκριμένες λειτουργίες μπορούν να πακεταριστούν μαζί σε ένα νέο
δίκτυο και να ανατεθούν σε ένα περιβάλλον. Η εικονικοποίηση των δικτύων
μειώνει τον αριθμό των φυσικών εξαρτημάτων όπως οι μεταγωγείς,
δρομολογητές, διακομιστές, καλώδια και κόμβοι που απαιτούνται για τη
δημιουργία πολλαπλών, ανεξάρτητων δικτύων και είναι ιδιαίτερα δημοφιλής
στον κλάδο των τηλεπικοινωνιών.
\end{itemize}
\pagebreak
\section{Πλεονεκτήματα της εικονικοποίησης} \label{virtualizationAdvantages}
Η εικονικοποίηση προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα στις επιχειρήσεις. Τα πιο
αξιοσημείωτα αυτών με βάση την
\textlatin{\citeauthor{ibmVirtualizationDefinition}} είναι τα παρακάτω.
\begin{itemize}
\item \textbf{Αποδοτικότητα πόρων}:
Προτού η εικονικοποίηση γίνει δημοφιλής, κάθε διακομιστής εφαρμογής
απαιτούσε τη δική αποκλειστική μονάδα κεντρικής επεξεργασίας. Το
προσωπικό της επιχείρησης έπρεπε να αγοράσει και να ρυθμίσει έναν
ξεχωριστό διακομιστή για κάθε εφαρμογή που έπρεπε να εκτελέσει. Η
προτιμώμενη αρχιτεκτονική για λόγους αξιοπιστίας ήταν να υπάρχει μια
εφαρμογή και ένα μόνο λειτουργικό σύστημα για κάθε υπολογιστή. Αυτό
είχε ως αποτέλεσμα την υποχρησιμοποίηση κάθε διακομιστή. Η λύση ήρθε με
τη μορφή της εικονοποίησης διακομιστών η οποία επέτρεπε την εκτέλεση
πολλαπλών εφαρμογών σε έναν φυσικό υπολογιστή δίχως την υπονόμευση της
αξιοπιστίας.
\item \textbf{Ευκολότερη διαχείριση}:
Αντικαθιστώντας φυσικούς υπολογιστές με προγραμματιστικά καθορισμένες
εικονικές μηχανές γίνεται δυνατή η χρήση αυτοματοποιημένων ροών
διαχείρισης εργασιών. Οι διαχειριστές συστημάτων μπορούν να
χρησιμοποιούν εργαλεία για τον καθορισμό εικονικών μηχανών
χρησιμοποιώντας πρότυπα κατάλληλα για την υποδομή κάθε επιχείρησης. Με
αυτόν τον τρόπο η εγκατάσταση και η ρύθμιση τους μπορεί να γίνεται
επανειλημμένα δίχως το ρίσκο ανθρώπινου λάθους και γλιτώνοντας τον
χρόνο εγκατάστασης και ρύθμισης τους χειροκίνητα. Ένας συνδυασμός
εργαλείων που το κάνει πραγματικότητα είναι το \textlatin{Ansible}
\cite{ansible} και \textlatin{Terraform} \cite{terraform}.
\item \textbf{Ελάχιστος χρόνος διακοπής λειτουργίας}:
Οι καταρρεύσεις λειτουργικών συστημάτων και εφαρμογών μπορεί να
προκαλέσουν διακοπή λειτουργίας και να διαταράξουν την παραγωγικότητα
των χρηστών. Οι διαχειριστές μπορεί να έχουν πλεονάζουσες εικονικές
μηχανές και να πραγματοποιούν εναλλαγή σε αυτές εάν εμφανιστούν
προβλήματα, κάτι που θα ήταν μη αποδοτικό για την επιχείρηση με
φυσικούς διακομιστές.
\item \textbf{Ταχύτερη παροχή}:
Η αγορά, εγκατάσταση και διαμόρφωση του υλικού για
κάθε εφαρμογή είναι χρονοβόρα. Εφόσον το υλικό είναι ήδη στη θέση του,
η παροχή εικονικών μηχανών για την εκτέλεση όλων των εφαρμογών σας
είναι σημαντικά ταχύτερη.
\end{itemize}
\section{Ασφάλεια στο \textlatin{Cloud Computing} Στις Μέρες Μας} \label{cloudComputingSecurityNowadays}