forgot to save that file
This commit is contained in:
@@ -120,6 +120,8 @@
|
||||
|
||||
\subsection{Μοντέλα Παράδοσης} \label{cloudComputingDeploymentModels}
|
||||
|
||||
Τα τέσσερα μοντέλα παράδοσης του υπολογιστικού νέφους είναι:
|
||||
|
||||
\begin{itemize}
|
||||
|
||||
\item \textbf{Ιδιωτικό νέφος}:
|
||||
@@ -160,11 +162,28 @@
|
||||
|
||||
Σύμφωνα με τον ορισμό της \textlatin{Red Hat}
|
||||
\cite{redhatVirtualizationDefinition}, η εικονικοποίηση είναι μια τεχνολογία
|
||||
που καθιστά δυνατή τη δημιουργία χρήσιμων υπηρεσιών ΤΠ χρησιμοποιώντας πόρους
|
||||
στους οποίους παραδοσιακά μπορούσαμε να έχουμε πρόσβαση μονάχα από την
|
||||
ιδιοκτησία φυσικών μηχανημάτων. Μας επιτρέπει να αξιοποιήσουμε όλες τις
|
||||
δυνατότητες ενός φυσικού μηχανήματος διανέμοντας τις σε πολλούς χρήστες και
|
||||
περιβάλλοντα.
|
||||
που μας επιτρέπει να δημιουργήσουμε πολλαπλά εικονικά περιβάλλοντα ή
|
||||
αποκλειστικούς πόρους από ένα μόνο, φυσικό σύστημα υλικού. Ένα λογισμικό
|
||||
ονόματι \textlatin{hypervidor} συνδέεται απευθείας στο υλικό αυτό και δίνει τη
|
||||
δυνατότητα διαμερισμού ενός συστήματος σε ξεχωριστά, διακριτά και ασφαλή
|
||||
περιβάλλοντα, γνωστά ως εικονικές μηχανές (\textlatin{VM}). Αυτές οι εικονικές
|
||||
μηχανές βασίζονται στην ικανότητα του \textlatin{hypervisor} να διαχωρίζει τους
|
||||
πόρους της μηχανής από το υλικό και να τους κατανέμει κατάλληλα.
|
||||
|
||||
Το φυσικό υλικό, εξοπλισμένο με έναν \textlatin{hypervisor}, ονομάζεται
|
||||
\textlatin{host}, ενώ τα πολλά \textlatin{VM} που χρησιμοποιούν τους πόρους του
|
||||
είναι οι \textlatin{guests}. Αυτοί, αντιμετωπίζουν τους υπολογιστικούς πόρους
|
||||
όπως είναι η \textlatin{CPU}, η μνήμη και ο αποθηκευτικός χώρος, ως μια
|
||||
δεξαμενή πόρων που μπορεί εύκολα να ανακατανεμηθεί. Οι χειριστές μπορούν να
|
||||
ελέγχουν εικονικά στιγμιότυπα της μνήμης, της κεντρικής μονάδας επεξεργασίας
|
||||
και άλλων πόρων, ούτως ώστε οι \textlatin{guest} να λαμβάνουν τους πόρους που
|
||||
χρειάζονται όταν είναι απαραίτητο.
|
||||
|
||||
Η εικονοποίηση καθιστά δυνατή τη δημιουργία χρήσιμων υπηρεσιών ΤΠ
|
||||
χρησιμοποιώντας πόρους στους οποίους παραδοσιακά μπορούσαμε να έχουμε πρόσβαση
|
||||
μονάχα από την ιδιοκτησία φυσικών μηχανημάτων. Μας επιτρέπει να αξιοποιήσουμε
|
||||
όλες τις δυνατότητες ενός φυσικού μηχανήματος διανέμοντας τις σε πολλούς
|
||||
χρήστες και περιβάλλοντα.
|
||||
|
||||
Ας φανταστούμε πως έχουμε τρεις διακομιστές, στον καθένα από τους οποίους έχει
|
||||
ανατεθεί ένας συγκεκριμένος σκοπός. Ένας διακομιστής ηλεκτρονικού ταχυδρομείου,
|
||||
@@ -174,7 +193,7 @@
|
||||
το 30\% των δυνατοτήτων του.
|
||||
|
||||
\begin{center}
|
||||
\includegraphics[width = .8\textwidth]{Figures/redhat_virtualization_server_usage1.png}
|
||||
\includegraphics[width = .5\textwidth]{Figures/RedHat_Virtualization/redhat_virtualization_server_usage1.png}
|
||||
\captionof{figure}{Χρήση διακομιστών χωρίς εικονικοποίηση}
|
||||
\label{fig:virtualizationServerUsage1}
|
||||
\end{center}
|
||||
@@ -186,7 +205,7 @@
|
||||
έχοντας πλέον δύο εικονικά μηχανήματα με τη χρήση ενός.
|
||||
|
||||
\begin{center}
|
||||
\includegraphics[width = .8\textwidth]{Figures/redhat_virtualization_server_usage2.png}
|
||||
\includegraphics[width = .5\textwidth]{Figures/RedHat_Virtualization/redhat_virtualization_server_usage2.png}
|
||||
\captionof{figure}{Χρήση διακομιστών με εικονικοποίηση}
|
||||
\label{fig:virtualizationServerUsage2}
|
||||
\end{center}
|
||||
@@ -201,11 +220,11 @@
|
||||
|
||||
Ενώ η τεχνολογία εικονικοποίησης χρονολογείται από τη δεκαετία του 1960, δεν
|
||||
υιοθετήθηκε ευρέως μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Οι τεχνολογίες που
|
||||
επέτρεψαν την εικονικοποίηση όπως οι \textlatin{hypervisors} αναπτύχθηκαν πριν
|
||||
από δεκαετίες για να δώσουν σε πολλούς χρήστες ταυτόχρονη πρόσβαση σε
|
||||
υπολογιστές που επεξεργαζόντουσαν πολλά δεδομένα ταυτόχρονα. Κάτι ιδιαίτερα
|
||||
δημοφιλές στον τομέα των επιχειρήσεων για καθήκοντα ρουτίνας που έπρεπε να
|
||||
εκτελεστούν χιλιάδες φορές πολύ γρήγορα όπως η μισθοδοσία υπαλλήλων.
|
||||
την έκαναν πραγματικότητα όπως οι \textlatin{hypervisors} αναπτύχθηκαν πριν από
|
||||
δεκαετίες για να δώσουν σε πολλούς χρήστες ταυτόχρονη πρόσβαση σε υπολογιστές
|
||||
που επεξεργαζόντουσαν πολλά δεδομένα ταυτόχρονα. Κάτι ιδιαίτερα δημοφιλές στον
|
||||
τομέα των επιχειρήσεων για καθήκοντα ρουτίνας που έπρεπε να εκτελεστούν
|
||||
χιλιάδες φορές πολύ γρήγορα όπως η μισθοδοσία υπαλλήλων.
|
||||
|
||||
Ωστόσο, μέσα στις επόμενες δεκαετίες, ήρθαν στο προσκήνιο άλλες λύσεις στο
|
||||
πρόβλημα διαμοιρασμού ενός μηχανήματος σε πολλούς χρήστες, μειώνοντας έτσι το
|
||||
@@ -216,7 +235,338 @@
|
||||
σειρά του άνοιξε δρόμο για την άφιξη του \textlatin{Linux}. Καθ'' όλη τη
|
||||
διάρκεια αυτή, η εικονοποίηση παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό μη διαδεδομένη.
|
||||
|
||||
Προχωρώντας στη δεκαετία του 1990, οι περισσότερες επιχειρήσεις διέθεταν
|
||||
φυσικούς διακομιστές και στοίβες μηχανημάτων ενός προμηθευτή, οι οποίες δεν
|
||||
επέτρεπαν την εκτέλεση παλαιών εφαρμογών σε υλικό διαφορετικού προμηθευτή.
|
||||
Καθώς οι εταιρείες αναβάθμιζαν τα περιβάλλοντα πληροφορικής τους με λιγότερο
|
||||
δαπανηρούς διακομιστές, λειτουργικά συστήματα και εφαρμογές από διάφορους
|
||||
προμηθευτές, ήταν υποχρεωμένες να υπολειτουργούν το φυσικό υλικό αφού κάθε
|
||||
διακομιστής μπορούσε να εκτελέσει μόνο 1 εργασία που αφορούσε συγκεκριμένο
|
||||
προμηθευτή.
|
||||
|
||||
Από εκείνο το σημείο και έπειτα άρχισε να φαίνεται η ανάγκη της εικονοποίησης
|
||||
και να ανεβαίνει η δημοτικότητα της. Οι εταιρείες μπορούσαν πλέον να
|
||||
διαμερίσουν τους διακομιστές τους και να εκτελούν παλαιές εφαρμογές σε πολλούς
|
||||
τύπους και εκδόσεις λειτουργικών συστημάτων. Οι διακομιστές άρχισαν να
|
||||
χρησιμοποιούνται πιο αποδοτικά ή και καθόλου μειώνοντας τα κόστη αγοράς,
|
||||
εγκατάστασης, συντήρησης και ψύξης.
|
||||
|
||||
Η ευρεία εφαρμογή της εικονικοποίησης συνέβαλε στη μείωση του εγκλωβισμού στον
|
||||
προμηθευτή και την κατέστησε το θεμέλιο του υπολογιστικού νέφους. Σήμερα είναι
|
||||
τόσο διαδεδομένη σε όλες τις επιχειρήσεις που συχνά απαιτείται εξειδικευμένο
|
||||
λογισμικό διαχείρισης των εικονικών πόρων για να μπορέσει κανείς να
|
||||
παρακολουθεί τα δρώμενα της επιχείρησής.
|
||||
|
||||
\section{Τι είναι ένας \textlatin{hypervisor}} \label{hypervisors}
|
||||
|
||||
Προτού έρθουν στο προσκήνιο, οι περισσότεροι φυσικοί υπολογιστές μπορούσαν να
|
||||
εκτελέσουν ένα λειτουργικό σύστημα τη φορά. Αυτό συνέβαλε στη σταθερότητα τους
|
||||
μιας και χρειαζόταν να διαχειριστούν αιτήματα από ένα μοναδικό λειτουργικό
|
||||
σύστημα αλλά αυτή η προσέγγιση είχε ένα μειονέκτημα. Μεγάλο κομμάτι των πόρων
|
||||
του συστήματος έμενε ανεκμετάλλευτο.
|
||||
|
||||
Αυτό το πρόβλημα λύθηκε με την εισαγωγή των \textlatin{hypervisors}. Πρόκειται
|
||||
για μια στρώση λογισμικού που καθιστά δυνατή την εκτέλεση πολλαπλών
|
||||
λειτουργικών συστημάτων το ένα δίπλα στο άλλο μοιράζοντας τους ίδιους φυσικούς
|
||||
πόρους σε κάθε ένα από αυτά. Η πράξη αυτή ονομάζεται εικονικοποίηση και τα
|
||||
στιγμιότυπα των λειτουργικών συστημάτων λέγονται εικονικές μηχανές. Είναι
|
||||
προσομοιώσεις φυσικών υπολογιστών.
|
||||
|
||||
Οι \textlatin{hypervisors} είναι υπεύθυνοι για τη διαχείριση των εικονικών
|
||||
μηχανών χωρίζοντας τις αναθέτοντας σε κάθε μια ένα κομμάτι της διαθέσιμης
|
||||
υπολογιστικής ισχύς, μνήμης και χώρου αποθήκευσης. Αυτή η διαδικασία τις
|
||||
αποτρέπει από την αλληλεπίδραση μεταξύ τους και στην περίπτωση κατάρρευσης μιας
|
||||
εικονικής μηχανής, δεν επηρεάζονται οι υπόλοιπες.
|
||||
|
||||
\pagebreak
|
||||
|
||||
\section{Είδη \textlatin{hypervisor}} \label{hypervisorTypes}
|
||||
|
||||
Οι \textlatin{hypervisors} χωρίζονται σε δύο κατηγορίες ανάλογα με το
|
||||
περιβάλλον στο οποίο εκτελούνται. Αυτές είναι:
|
||||
|
||||
\begin{itemize}
|
||||
|
||||
\item \textbf{\textlatin{Type 1 (Bare Metal)}}:
|
||||
|
||||
Ένας \textlatin{hypervisor} τύπου 1 εκτελείται απευθείας στο φυσικό
|
||||
υλικό του υποκείμενου υπολογιστή, αλληλεπιδρώντας άμεσα με την κεντρική
|
||||
μονάδα επεξεργασίας, τη μνήμη και τη φυσικό αποθηκευτικό χώρο. Για το
|
||||
λόγο αυτό, οι \textlatin{hypervisors} τύπου 1 αναφέρονται επίσης ως
|
||||
\textlatin{bare-metal hypervisors} και αντικαθιστούν το λειτουργικό
|
||||
σύστημα του κεντρικού υπολογιστή. Η άμεση πρόσβαση στο φυσικό υλικό
|
||||
έρχεται τους καθιστά ιδιαίτερα αποδοτικούς. Συχνά απαιτείται μια
|
||||
ξεχωριστή μηχανή διαχείρισης για τον έλεγχο των εικονικών μηχανών και
|
||||
του υλικού του κεντρικού υπολογιστή.
|
||||
|
||||
\item \textbf{\textlatin{Type 2 (Hosted)}}:
|
||||
|
||||
Ένας \textlatin{hypervisor} τύπου 2 δεν εκτελείται απευθείας στο
|
||||
υποκείμενο υλικό. Αντ'' αυτού, εκτελείται ως εφαρμογή σε ένα υπάρχον
|
||||
λειτουργικό σύστημα. Η χρήση τους δε συνηθίζεται σε περιβάλλοντα με
|
||||
πολλούς διακομιστές. Αντίθετα, είναι καταλληλότεροι για μεμονωμένους
|
||||
τελικούς χρήστες υπολογιστών που χρειάζονται να τρέξουν πολλαπλά
|
||||
λειτουργικά συστήματα. Μερικοί από αυτούς είναι μηχανικοί,
|
||||
επαγγελματίες ασφαλείας που αναλύουν κακόβουλο λογισμικό και
|
||||
επιχειρηματικοί χρήστες που χρειάζονται πρόσβαση σε εφαρμογές που είναι
|
||||
διαθέσιμες μόνο σε άλλες πλατφόρμες λογισμικού.
|
||||
|
||||
Διαθέτουν συχνά πρόσθετες εργαλειοθήκες για τους χρήστες που μπορούν να
|
||||
εγκατασταθούν στο λειτουργικό σύστημα προκειμένου να παρέχουν
|
||||
βελτιωμένες συνδέσεις μεταξύ του υποκείμενου λειτουργικού συστήματος
|
||||
και εκείνου της εικονικής μηχανής. Οι πρόσθετες δυνατότητες που
|
||||
υποστηρίζονται μετά την παραπάνω διαδικασία μπορεί να είναι η αποκοπή
|
||||
και επικόλληση μεταξύ των δύο συστημάτων ή η κοινή πρόσβαση στον
|
||||
αποθηκευτικό χώρο.
|
||||
|
||||
Επιτρέπει τη γρήγορη εναλλαγή σε διαφορετικά λειτουργικά συστήματα
|
||||
πέραν του ήδη υπάρχοντος, πράγμα που αυξάνει την παραγωγικότητα του
|
||||
τελικού χρήστη, αφού μπορεί να έχει πρόσβαση σε εργαλεία που δεν
|
||||
υποστηρίζονται στο δικό του.
|
||||
|
||||
Εξαιτίας της αρχιτεκτονικής τους, οι \textlatin{hypervisors} τύπου 2
|
||||
εισάγουν προβλήματα καθυστέρησης που μπορεί να επηρεάσουν την απόδοση.
|
||||
Αυτό συμβαίνει επειδή η πρόσβαση στους πόρους υπολογισμού, μνήμης και
|
||||
δικτύου πραγματοποιείται μέσω του κεντρικού λειτουργικού συστήματος.
|
||||
|
||||
Επιπροσθέτως, εισάγει πιθανούς κινδύνους ασφάλειας εάν ένας εισβολέας
|
||||
παραβιάσει το κεντρικό λειτουργικό σύστημα, επειδή θα μπορούσε στη
|
||||
συνέχεια να χειραγωγήσει οποιοδήποτε φιλοξενούμενο λειτουργικό σύστημα
|
||||
που εκτελείται σε αυτόν.
|
||||
|
||||
\end{itemize}
|
||||
|
||||
\section{Χαρακτηριστικά των \textlatin{hypervisor}} \label{hypervisorCharacteristics}
|
||||
|
||||
Αν και υπάρχουν διαφορετικά είδη \textlatin{hypervisors}, όλοι έχουν κάποια
|
||||
χαρακτηριστικά που πρέπει να λάβει κανείς υπόψιν όταν επιλέγει ποιον θα
|
||||
χρησιμοποιήσει. Μερικά σημαντικά αυτών είναι:
|
||||
|
||||
\begin{itemize}
|
||||
|
||||
\item \textbf{Απόδοση}:
|
||||
|
||||
Βασικό χαρακτηριστικό ενός \textlatin{hypervisor} είναι η απόδοση του.
|
||||
Διαφέρει από \textlatin{hypervisor} σε \textlatin{hypervisor} αναλόγως
|
||||
τη κατασκευή και τον τύπο. Οι \textlatin{bare-metal hypervisors} θα
|
||||
πρέπει να έχουν απόδοση κοντά στην εγγενή.
|
||||
|
||||
\item \textbf{Οικοσύστημα}:
|
||||
|
||||
Για τη διαχείριση \textlatin{hypervisor} σε διάφορες κλίμακες πρέπει να
|
||||
υπάρχει καλή τεκμηρίωση και διάφορα εργαλεία είτε επίσημα είτε από την
|
||||
κοινότητα που να επιτρέπουν δυνατότητες όπως δημιουργία αντιγράφων
|
||||
ασφαλείας, ανάλυση χωρητικότητας και διαχείριση εναλλαγής εικονικών
|
||||
μηχανών σε περιπτώσεις σφάλματος του λειτουργικού συστήματος.
|
||||
|
||||
\item \textbf{Εργαλεία διαχείρισης}:
|
||||
|
||||
Η εκτέλεση εικονικών μηχανών δεν αποτελεί το μοναδικό καθήκον ενός
|
||||
διαχειριστή κατά τη χρήση ενός \textlatin{hypervisor}. Απαραίτητες
|
||||
πρόσθετες ενέργειες είναι η συντήρηση και η ανάλυση τους, καθώς και ο
|
||||
καθαρισμός όσων δε χρησιμοποιούνται πλέον.
|
||||
|
||||
\item \textbf{Μεταφορά κατά τη λειτουργία}:
|
||||
|
||||
Πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα μεταφοράς εικονικών μηχανών από έναν
|
||||
\textlatin{hypervisor} σε κάποιον άλλο σε διαφορετική φυσική μηχανή
|
||||
χωρίς την ανάγκη διακοπής της λειτουργίας της. Ένα χαρακτηριστικό που
|
||||
χρησιμεύει τόσο για την ανατροπή αποτυχίας όσο και για την εξισορρόπηση
|
||||
του φόρτου εργασίας.
|
||||
|
||||
\item \textbf{Κόστος}:
|
||||
|
||||
Το κόστος είναι ένας παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψιν κατά την
|
||||
επιλογή ενός \textlatin{hypervisor}. Οι περισσότεροι είναι δωρεάν αλλά
|
||||
υπάρχουν και εμπορικές εκδόσεις που προσφέρουν περισσότερες
|
||||
δυνατότητες. Όπως επίσης και ύπαρξη ή μη, λογισμικού διαχείρισης του
|
||||
που να του επιτρέπει να κλιμακώνεται ανάλογα τις απαιτήσεις της
|
||||
επιχείρησης.
|
||||
|
||||
\end{itemize}
|
||||
|
||||
\section {Τρόπος λειτουργίας της εικονικοποίησης} \label{virtualizationOperation}
|
||||
|
||||
Για να πραγματοποιηθεί η εικονικοποίηση, χρειαζόμαστε έναν
|
||||
\textlatin{hypervisor}. Αυτός είναι ένα λογισμικό που διαχωρίζει τους φυσικούς
|
||||
πόρους από τα εικονικά περιβάλλοντα, τα οποία τους χρειάζονται. Ένας
|
||||
\textlatin{hypervisor} μπορεί να τοποθετηθεί πάνω σε ένα λειτουργικό σύστημα ή
|
||||
να εγκατασταθεί απευθείας στο υλικό. Κάτι που κάνουν οι περισσότερες
|
||||
επιχειρήσεις για λόγους αποδοτικότητας αφού θα βρίσκεται μια στρώση πιο κοντά
|
||||
στο υλικό το οποίο θα διαχειρίζεται. Η δουλειά ενός \textlatin{hypervisor}
|
||||
είναι ουσιαστικά να πάρουν τους φυσικούς μας πόρους και να τους χωρίσουν με
|
||||
τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τα εικονικά μας
|
||||
περιβάλλοντα.
|
||||
|
||||
\begin{center}
|
||||
\includegraphics[width = .5\textwidth]{Figures/RedHat_Virtualization/redhat_virtualization_architecture.png}
|
||||
\captionof{figure}{\textlatin{hypervisor} πάνω σε διακομιστές}
|
||||
\label{fig:hypervisorOnServers}
|
||||
\end{center}
|
||||
|
||||
Μετά τη δημιουργία μιας εικονικής μηχανής, οι χρήστες αλληλεπιδρούν με αυτήν
|
||||
όπως θα αλληλεπιδρούσαν με μια φυσική. Οι εικονικές μηχανές έχουν τη μορφή ενός
|
||||
ενιαίου αρχείου, πράγμα που καθιστά εύκολη τη μεταφορά και ανάγνωση τους από
|
||||
οποιονδήποτε υπολογιστή αναμένοντας τον ίδιο τρόπο λειτουργίας. Κατά την
|
||||
εκτέλεση του εικονικού περιβάλλοντος, όταν ένας χρήστης ή ένα πρόγραμμα εκδώσει
|
||||
μία εντολή που απαιτεί περισσότερους πόρους από τους διαθέσιμους του, ο
|
||||
\textlatin{hypervisor} αναμεταδίδει το αίτημα αυτό στο φυσικό σύστημα και
|
||||
μπορεί να διαθέσει τους απαραίτητους πόρους για την εκτέλεση. Όλα αυτά
|
||||
συμβαίνουν με σχεδόν εγγενή ταχύτητα, ιδίως αν αποστέλλεται μέσω ενός
|
||||
\textlatin{hypervisor} ανοιχτού κώδικα βασισμένου στο \textlatin{KVM}, το
|
||||
\textlatin{(Kernel-based Virtual Machine)}.
|
||||
|
||||
\pagebreak
|
||||
|
||||
\section{Τύποι εικονικοποίησης} \label{virtualizationTypes}
|
||||
|
||||
Υπάρχουν πολλοί τύποι εικονικοποίησης. Πέντε βασικοί αυτών είναι οι εξής:
|
||||
|
||||
\begin{itemize}
|
||||
|
||||
\item \textbf{\textlatin{Data Virtualization}}:
|
||||
|
||||
\begin{center}
|
||||
\includegraphics[width = .5\textwidth]{Figures/RedHat_Virtualization/redhat_data_virtualization.png}
|
||||
\captionof{figure}{\textlatin{Data Virtualization}}
|
||||
\label{fig:dataVirtualization}
|
||||
\end{center}
|
||||
|
||||
Διασκορπισμένα δεδομένα μπορούν να ενοποιηθούν σε μια ενιαία πηγή. Με
|
||||
την εικονικοποίηση δεδομένων, οι εταιρείες μπορούν να οργανώσουν και να
|
||||
επεξεργαστούν διασκορπισμένες πληροφορίες με γνώμονα τις ανάγκες των
|
||||
χρηστών με μεγαλύτερη ευκολία και αποδοτικότητα. Τομείς οι οποίοι
|
||||
επωφελούνται από την εικονικοποίηση δεδομένων είναι η λήψη αποφάσεων, η
|
||||
επιχειρηματική αναλυτική και η αξιολόγηση των κινδύνων.
|
||||
|
||||
\pagebreak
|
||||
|
||||
\item \textbf{\textlatin{Desktop Virtualization}}:
|
||||
|
||||
\begin{center}
|
||||
\includegraphics[width = .5\textwidth]{Figures/RedHat_Virtualization/redhat_desktop_virtualization.png}
|
||||
\captionof{figure}{\textlatin{Desktop Virtualization}}
|
||||
\label{fig:desktopVirtualization}
|
||||
\end{center}
|
||||
|
||||
Επιτρέπει σε έναν κεντρικό διαχειριστή να μοιράζει προσομοιωμένα
|
||||
περιβάλλοντα εργασίας σε εκατοντάδες φυσικές μηχανές ταυτοχρόνως. Εν
|
||||
αντιθέσει με τα παραδοσιακά περιβάλλοντα εργασίας που χρήζουν
|
||||
εγκατάστασης, διαμόρφωσης και ενημέρωσης σε κάθε υπολογιστή, η
|
||||
εικονικοποίηση επιφάνειας εργασίας καθιστά δυνατή τη μαζική
|
||||
διαμόρφωση, ενημέρωση και έλεγχο ασφαλείας σε όλα τα εικονικά
|
||||
περιβάλλοντα εργασίας.
|
||||
|
||||
\item \textbf{\textlatin{Server Virtualization}}:
|
||||
|
||||
\begin{center}
|
||||
\includegraphics[width = .5\textwidth]{Figures/RedHat_Virtualization/redhat_server_virtualization.png}
|
||||
\captionof{figure}{\textlatin{Server Virtualization}}
|
||||
\label{fig:serverVirtualization}
|
||||
\end{center}
|
||||
|
||||
Οι διακομιστές είναι υπολογιστές σχεδιασμένοι με σκοπό να
|
||||
επεξεργάζονται πολύ καλά έναν μεγάλο όγκο συγκεκριμένων εργασιών, ώστε
|
||||
άλλοι υπολογιστές να μπορούν να δίνουν προτεραιότητα σε άλλες εργασίες.
|
||||
Η εικονικοποίηση ενός διακομιστή του επιτρέπει να εκτελεί περισσότερες
|
||||
από τις συγκεκριμένες λειτουργίες που σχεδιάστηκε να κάνει. Για την
|
||||
επίτευξη αυτού απαιτείται η κατάτμησή του έτσι ώστε τα στοιχεία του να
|
||||
μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εξυπηρέτηση πολλαπλών λειτουργιών.
|
||||
|
||||
\pagebreak
|
||||
|
||||
\item \textbf{\textlatin{Operating System Virtualization}}:
|
||||
|
||||
\begin{center}
|
||||
\includegraphics[width = .5\textwidth]{Figures/RedHat_Virtualization/redhat_os_virtualization.png}
|
||||
\captionof{figure}{\textlatin{Operating System Virtualization}}
|
||||
\label{fig:operatingSystemVirtualization}
|
||||
\end{center}
|
||||
|
||||
Η εικονικοποίηση λειτουργικού συστήματος είναι κάτι που συμβαίνει στον
|
||||
πυρήνα. Αποτελεί έναν χρήσιμο τρόπο εκτέλεσης \textlatin{Linux} και
|
||||
\textlatin{Windows} συστημάτων στο ίδιο μηχάνημα. Πολλές επιχειρήσεις
|
||||
προωθούν τα εικονικά λειουργικά συστήματα σε υπολογιστές, προκειμένου
|
||||
να μειωθεί το κόστος μηχανημάτων, να αυξηθεί η ασφάλεια και να μειωθεί
|
||||
ο χρόνος συντήρησης τους.
|
||||
|
||||
\pagebreak
|
||||
|
||||
\item \textbf{\textlatin{Network Function Virtualization}}:
|
||||
|
||||
\begin{center}
|
||||
\includegraphics[width = .5\textwidth]{Figures/RedHat_Virtualization/redhat_network_function_virtualization.png}
|
||||
\captionof{figure}{\textlatin{Network Function Virtualization}}
|
||||
\label{fig:networkFunctionVirtualization}
|
||||
\end{center}
|
||||
|
||||
Η εικονικοποίηση λειτουργιών δικτύου (\textlatin{NFV}) διαχωρίζει τις
|
||||
βασικές λειτουργίες ενός δικτύου (όπως ο διαμοιρασμός αρχείων, και η
|
||||
διαμόρφωση \textlatin{IP}), ώστε να μπορούν να διανεμηθούν σε διάφορα
|
||||
περιβάλλοντα. Από τη στιγμή που οι λειτουργίες λογισμικού είναι
|
||||
ανεξάρτητες από τα φυσικά μηχανήματα στα οποία εκτελούνταν,
|
||||
συγκεκριμένες λειτουργίες μπορούν να πακεταριστούν μαζί σε ένα νέο
|
||||
δίκτυο και να ανατεθούν σε ένα περιβάλλον. Η εικονικοποίηση των δικτύων
|
||||
μειώνει τον αριθμό των φυσικών εξαρτημάτων όπως οι μεταγωγείς,
|
||||
δρομολογητές, διακομιστές, καλώδια και κόμβοι που απαιτούνται για τη
|
||||
δημιουργία πολλαπλών, ανεξάρτητων δικτύων και είναι ιδιαίτερα δημοφιλής
|
||||
στον κλάδο των τηλεπικοινωνιών.
|
||||
|
||||
\end{itemize}
|
||||
|
||||
\pagebreak
|
||||
|
||||
\section{Πλεονεκτήματα της εικονικοποίησης} \label{virtualizationAdvantages}
|
||||
|
||||
Η εικονικοποίηση προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα στις επιχειρήσεις. Τα πιο
|
||||
αξιοσημείωτα αυτών με βάση την
|
||||
\textlatin{\citeauthor{ibmVirtualizationDefinition}} είναι τα παρακάτω.
|
||||
|
||||
\begin{itemize}
|
||||
|
||||
\item \textbf{Αποδοτικότητα πόρων}:
|
||||
|
||||
Προτού η εικονικοποίηση γίνει δημοφιλής, κάθε διακομιστής εφαρμογής
|
||||
απαιτούσε τη δική αποκλειστική μονάδα κεντρικής επεξεργασίας. Το
|
||||
προσωπικό της επιχείρησης έπρεπε να αγοράσει και να ρυθμίσει έναν
|
||||
ξεχωριστό διακομιστή για κάθε εφαρμογή που έπρεπε να εκτελέσει. Η
|
||||
προτιμώμενη αρχιτεκτονική για λόγους αξιοπιστίας ήταν να υπάρχει μια
|
||||
εφαρμογή και ένα μόνο λειτουργικό σύστημα για κάθε υπολογιστή. Αυτό
|
||||
είχε ως αποτέλεσμα την υποχρησιμοποίηση κάθε διακομιστή. Η λύση ήρθε με
|
||||
τη μορφή της εικονοποίησης διακομιστών η οποία επέτρεπε την εκτέλεση
|
||||
πολλαπλών εφαρμογών σε έναν φυσικό υπολογιστή δίχως την υπονόμευση της
|
||||
αξιοπιστίας.
|
||||
|
||||
\item \textbf{Ευκολότερη διαχείριση}:
|
||||
|
||||
Αντικαθιστώντας φυσικούς υπολογιστές με προγραμματιστικά καθορισμένες
|
||||
εικονικές μηχανές γίνεται δυνατή η χρήση αυτοματοποιημένων ροών
|
||||
διαχείρισης εργασιών. Οι διαχειριστές συστημάτων μπορούν να
|
||||
χρησιμοποιούν εργαλεία για τον καθορισμό εικονικών μηχανών
|
||||
χρησιμοποιώντας πρότυπα κατάλληλα για την υποδομή κάθε επιχείρησης. Με
|
||||
αυτόν τον τρόπο η εγκατάσταση και η ρύθμιση τους μπορεί να γίνεται
|
||||
επανειλημμένα δίχως το ρίσκο ανθρώπινου λάθους και γλιτώνοντας τον
|
||||
χρόνο εγκατάστασης και ρύθμισης τους χειροκίνητα. Ένας συνδυασμός
|
||||
εργαλείων που το κάνει πραγματικότητα είναι το \textlatin{Ansible}
|
||||
\cite{ansible} και \textlatin{Terraform} \cite{terraform}.
|
||||
|
||||
\item \textbf{Ελάχιστος χρόνος διακοπής λειτουργίας}:
|
||||
|
||||
Οι καταρρεύσεις λειτουργικών συστημάτων και εφαρμογών μπορεί να
|
||||
προκαλέσουν διακοπή λειτουργίας και να διαταράξουν την παραγωγικότητα
|
||||
των χρηστών. Οι διαχειριστές μπορεί να έχουν πλεονάζουσες εικονικές
|
||||
μηχανές και να πραγματοποιούν εναλλαγή σε αυτές εάν εμφανιστούν
|
||||
προβλήματα, κάτι που θα ήταν μη αποδοτικό για την επιχείρηση με
|
||||
φυσικούς διακομιστές.
|
||||
|
||||
\item \textbf{Ταχύτερη παροχή}:
|
||||
|
||||
Η αγορά, εγκατάσταση και διαμόρφωση του υλικού για
|
||||
κάθε εφαρμογή είναι χρονοβόρα. Εφόσον το υλικό είναι ήδη στη θέση του,
|
||||
η παροχή εικονικών μηχανών για την εκτέλεση όλων των εφαρμογών σας
|
||||
είναι σημαντικά ταχύτερη.
|
||||
|
||||
\end{itemize}
|
||||
|
||||
\section{Ασφάλεια στο \textlatin{Cloud Computing} Στις Μέρες Μας} \label{cloudComputingSecurityNowadays}
|
||||
|
||||
|
||||
Reference in New Issue
Block a user